jump to navigation

Από το LESS στο MORE Φεβρουαρίου 22, 2011

Posted by georgekiriakidis in Uncategorized.
Tags: , ,
trackback

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου μία λίστα με 18 θέματα της καθημερινότητάς μας τα οποία έχουν κατάληξη αγγλική –less, το -λιγότερο. Σας την παραθέτω:

Our communication-Η επικοινωνία                Wireless-Ασύρματη
Our telephone-Το τηλέφωνό μας                  Cordless- Χωρίς καλώδια
Our cooking-Το μαγείρεμα                            Fireless-Χωρίς φωτιά
Our youth-Οι νέοι                                          Jobless-Χωρίς δουλειά
Our Ladies-Οι γυναίκες                                 Topless-Γυμνόστηθες
Our food-Το φαγητό μας                                Fatless-Χωρίς λιπαρά
Our labour-Η χειρονακτική εργασία                Effortless-Χωρίς προσπάθεια, άνετη
Our conduct-Η συμπεριφορά μας                              Worthless-Στερούμενη αξιών
Our relation-Οι σχέσεις μας                          Loveless-Χωρίς αγάπη
Our attitude-Η στάση μας                              Careless-Απρόσεκτη
Our feelings-Τα συναισθήματά μας                          Heartless-Άπονα
Our politics-Η πολιτική                                   Shameless-Αναίσχυντη
Our education-Η παιδεία                                Valueless-Χωρίς αξίες
Our follies-Οι απερισκεψίες μας                                Countless-Αναρίθμητες
Our arguments-Τα επιχειρήματά μας                        Baseless-Αβάσιμα
Our boss-Το αφεντικό μας                              Brainless-Άμυαλο
Our Job-Η δουλειά μας                                   Thankless-Χωρίς ευχαρίστηση, χωρίς δίκαιη ανταμοιβή

Our Salary-Ο μισθός μας                               Less and less-Όλο και λιγότερος

Ο τίτλος αυτής της λίστας ήταν «The Century of LESS» που σημαίνει ο Αιώνας του «λιγότερου» ή θα έλεγα και του «καθόλου».

Η πρώτη μου αντίδραση όταν διάβασα την λίστα ήταν να πω στον εαυτό μου: «Πόσο αληθινά τα λέει. Πόσο κοντά στην πραγματικότητα είναι». Και μετά την άφησα στην άκρη. Συνέχισα να κάνω τη δουλειά μου. Κάνοντας τη δουλειά μου άρχισα να διαπιστώνω ότι ήμουν «μέσα» σε πολλά από τα προαναφερόμενα. ‘Άρχισα καθημερινά και παρατηρούσα τον εαυτό μου και τσεκάριζα τι από τα 18 «πράγματα» της λίστας έκανα, βίωνα, ένιωθα, έβλεπα να συμβαίνουν γύρω μου και σημείωνα την συχνότητά τους. Έκανα self-observation-αυτοπαρατήρηση και ταυτόχρονα καταγραφή. Το αποτέλεσμα ήταν τρομακτικό.

Και μετά ήρθε η ερώτηση προς τον εαυτό μου: «Καλά, εσύ που διαβάζεις, που σκέφτεσαι, που θεωρητικά σέβεσαι τον εαυτό σου και τους άλλους και λες ότι τους αγαπάς κιόλας, που έχεις κάνει τέτοιες σπουδές ώστε να «βοηθάς» τους άλλους, τι κάνεις στη ζωή σου τελικά;». Και εκεί ήταν που σοκαρίστηκα ακόμα πιο πολύ. Σοκαρίστηκα από την απάντησή μου: «Ουσιαστικά ΤΙΠΟΤΑ».

Και τότε αισθάνθηκα μία δύναμη από μέσα μου να με σπρώχνει στο να μεταφέρω σε όσους περισσότερους μπορώ, μικρούς και μεγάλους. αυτό που θεωρώ ότι μπορεί να λύσει το πρόβλημα του 21ου αιώνα, που είναι ο αιώνας του LESS-του ΛΙΓΟΤΕΡΟΥ ή και του ΚΑΘΟΛΟΥ.

Και φυσικά δεν εννοώ να τα ισοπεδώσουμε όλα. Η απάντηση στο πως θα μπορούσε να «αλλάξει» ο κόσμος μας ή τουλάχιστον να γίνει μία αρχή για αλλαγή προς το καλύτερο βρίσκεται εκεί που όπως λέει και ο φίλος μου ο Stefano D’ Anna στο Όνειρο. Εγώ βέβαια θα το έλεγα στο Όραμα. Όραμα που στόχο θα έχει να αλλάξει την πραγματικότητα. Γιατί την πραγματικότητα τη δημιουργούμε εμείς και όχι η πραγματικότητα εμάς. Μόνο όποιος ζει στρατηγικά μπορεί να επιβιώσει, μπορεί να απελευθερώσει το Είναι του από την άρνηση και την καταστροφή, από το LESS.    Και το Είναι μας είναι αυτό που δημιουργεί τον κόσμο, αυτό που δημιουργεί το MORE, το περισσότερο, το ανώτερο.

Θα μου πείτε και πώς μπορεί να γίνει αυτό. Υπάρχει απάντηση. Και η απάντηση δεν είναι δύσκολο να εφαρμοστεί. Υπάρχουν δύο τρόποι, δύο «τεχνικές» θα τις ονόμαζα καλύτερα τις οποίες τις έχουμε στα χέρια μας εδώ και χρόνια και που κατά την άποψή μου είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους και με την ανθρώπινη υπόσταση. Είναι τεχνικές που μπορούν να μας οδηγήσουν στην ακεραιότητα η οποία είναι συνυφασμένη με την υγεία, την ευημερία, την επιτυχία, την ευτυχία.

Η διεύρυνση του ψυχολογικού πεδίου μας και η εγρήγορση της σκέψης θα μας οδηγήσει στην μεταβολή των ριζωμένων πεποιθήσεων και συνηθειών. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από τη συνδυασμένη υλοποίηση της «διαχείρισης της ζωή μας» και της «μάθησης».

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ + ΜΑΘΗΣΗ = ΑΛΗΘΕΙΑ = ΕΥΤΥΧΙΑ = MORE.

Ας πάμε όμως λίγο στην πράξη. Τι σημαίνει «διαχείριση της ζωή μας». Υπάρχει ένας αναγνωρισμένος παγκόσμιος οργανισμός που ονομάζεται Project Management Institute-Ινστιτούτο Διαχείρισης Έργων που εδρεύει στην Αμερική. Αυτό το Ινστιτούτο έχει τον ρόλο του να «μαθαίνει» στους ανθρώπους πώς να διαχειρίζονται έργα-projects. Έργο είναι μία προσωρινήπροσπάθεια που αναλαμβάνεται για την παραγωγή ενός μοναδικού αποτελέσματος. Αναλογιστείτε τι κάνετε κάθε μέρα και θα δείτε ότι αυτά που κάνετε είναι μικρά ή μεγάλα έργα. Και να θυμάστε ότι χωρίς τα projects η κοινωνία μας είναι αδύνατον να εξελιχθεί. Πάνω στα «μοναδικά αποτελέσματα» χτίζουμε τα επόμενα «μοναδικά αποτελέσματα».

Για να μπορέσουμε λοιπόν να ανταποκριθούμε στο «κάλεσμα» της μετατροπής των LESS σε MORE, σ’ αυτόν τον «θετικό πόλεμο», μπορούμε να έχουμε ως «όπλα» τις «καλές πρακτικές» που έχουν δημιουργηθεί από την παγκόσμια εμπειρία διαχειριστών έργων και που το Ινστιτούτο Διαχείρισης Έργων «ανέλαβε» να τις δομήσει και να μας τις δώσει έτοιμες προς χρήση. Αυτές οι «καλές πρακτικές έχουν στόχο να μας κάνουν να ανακαλύψουμε τα αληθινά προβλήματα της ανθρωπότητας και τις ευκαιρίες-προκλήσεις που εμφανίζονται μπροστά μας κάθε στιγμή, να αναπτύξουμε την κριτική μας σκέψη και την ικανότητα να λύνουμε προβλήματα δημιουργικά και άμεσα, να αναπτύξουμε ικανότητες που σχετίζονται με την επικοινωνία και τη διάδοση της πληροφορίας, να αναπτύξουμε την εμπιστοσύνη και την πίστη στον εαυτό μας και την μαγεία της αυτο-κατεύθυνσης, να αποκτήσουμε και να διατηρήσουμε τη βαθιά γνώση.

Που κολλάει η «μάθηση» σε όλα αυτά; Η «μάθηση» είναι μία διαδικασία που υφίσταται όσο ο άνθρωπος ζει-«δια βίου μάθηση»  και συντελείται είτε ενσυνείδητα είτε ασυνείδητα ανάλογα με το χρόνο, χώρο αλλά και το τι ζητάει ο κάθε άνθρωπος από την ίδια του τη ζωή ή τι απαιτήσεις υφίστανται κάθε δεδομένη χρονική στιγμή. Το πώς μαθαίνει κάθε άνθρωπος ή το πόσο γρήγορα μαθαίνει εξαρτάται από την νοοτροπία του, την νοημοσύνη του, τα πιθανά στερεότυπα σύμφωνα με τα οποία έχει μάθει να ζει και να υπάρχει. Σύμφωνα πολλές φορές με το LESS. Η δεύτερη «τεχνική» που μπορεί να μας βοηθήσει στο ταξίδι της εξύψωσης του Είναι μας είναι η «Επιταχυνόμενη Μάθηση». Είναι ένα σύστημα σύμφωνα με το οποίο ο άνθρωπος πρέπει να περάσει από συγκεκριμένα στάδια χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες τεχνικές οι οποίες του ταιριάζουν, τις οποίες τις επιλέγει, για να μπορέσει να φτάσει στη βαθιά γνώση μέσω του πιο «γρήγορου» δρόμου, χωρίς κόπο και ευχάριστα. Στηρίζεται στην εσωτερική παρακίνηση, στην μοναδικότητα του ατόμου και «υπόσχεται» υψηλές ταχύτητες διαβάσματος-μελέτης με υψηλά επίπεδα κατανόησης. Και πιστέψτε με. Η «υπόσχεση» γίνεται πραγματικότητα. Η δική μας πραγματικότητα.

Πάμε τώρα πάλι λίγο πίσω. Θα επαναχρησιμοποιήσω τον απλό τύπο που ανέφερα πρωτύτερα: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ + ΜΑΘΗΣΗ = ΑΛΗΘΕΙΑ = ΕΥΤΥΧΙΑ = MORE

Όλα λοιπόν είναι μάθηση και διαχείριση. Και η μάθηση είναι μέσο διαχείρισης αλλά για να μάθουμε πρέπει να ξέρουμε να διαχειριζόμαστε.

Είδατε πόσο αλληλένδετα είναι όλα μεταξύ τους; Το ζητούμενο πάντα είναι η ποιότητα. Ποιότητα ζωής. Και αυτές οι δύο «τεχνικές»

  • η διαχείριση των καθημερινών μας έργων τόσο στη δουλειά όσο και στην προσωπική μας ζωή με ισορροπημένο και κατά κάποιον τρόπο δομημένο τρόπο-Project Management

και

  • η μέθοδος της επιταχυνόμενης μάθησης-Speed Learning

μπορούν να μας οδηγήσουν να ζούμε ποιοτικά. Και επειδή η ποιότητα δημιουργεί την ποσότητα, γι’ αυτό και λέμε NO MORE LESS!!! ONLY MORE!!!-ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ!!!! ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ!!!!

Και να θυμάστε….Όσο περισσότερο Είσαι, τόσο περισσότερο Έχεις!!!! Ποτέ το αντίστροφο!!!!

Από τη Δήμητρα Ζερβάκη,ΕΜΒΑ, PMP

Τα σεμινάρια μας “μαθαίνω πως να μαθαίνω” συνεχίζονται με επιτυχία !!!

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: