jump to navigation

Η Διαφορετικότητα Σεπτεμβρίου 28, 2013

Posted by Dimitra Zervaki in Uncategorized.
Tags: , ,
comments closed

unity-in-diversity_lΤο παρόν άρθρο είναι μία προσπάθειά μου να εκφράσω τον εαυτό μου και ίσως «τσιγκλήσω» κάποιους συνανθρώπους μου ώστε να «ταρακουνηθούμε» όλοι μαζί και να «αντιδράσουμε» με κάποιον τρόπο στα τεκταινόμενα του τελευταίου καιρού. Είναι μία προσπάθειά μου να μας κάνω όλους να νιώσουμε και να σκεφτούμε πώς μπορούμε να μάθουμε από τη Φύση!

Και θα πιαστώ από κάτι πολύ «trendy» που ακούγεται πολύ τις τελευταίες μέρες στα Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης (και όχι Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης!). Θα πιαστώ από τη λέξη «διαφορετικότητα».

Η ιδέα της διαφορετικότητας με έλκει αλλά ταυτόχρονα με απωθεί κιόλας!

Με έλκει διότι η διαφορετικότητα είναι ένα βασικό και θεμελιώδες στοιχείο του πως λειτουργεί η Φύση (χλωρίδα-πανίδα-άνθρωποι). Πατώντας σ’ αυτήν τη διαφορετικότητα όμως έχουν δημιουργηθεί μορφώματα τα οποία όχι απλά δεν την προάγουν αλλά την κατατροπώνουν. Και το χειρότερο! Αυτά τα μορφώματα δημιουργούνται και από τους υποτιθέμενα «προοδευτικούς» ή/και «αναρχικούς» ανθρώπους (δεν έχω τίποτα μαζί τους…ίσα ίσα).

Η στρέβλωση, απ’ όπου κι αν προέρχεται διαταράσσει τη Φύση και τη Φύση μας.

Η διαφορετικότητα συνδέεται με τα πάντα και είναι τα πάντα. Από το πιο απλό μέχρι το πιο σύνθετο. Και η διαφορετικότητα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και ταυτόχρονα τόσο άμεσα συνδεδεμένο με την ποιότητα ζωής.

Οι ταμπέλες έχουν ρημάξει την κοινωνία μας, το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Και συνήθως οι ταμπέλες συνοδεύονται από γκρουπαρίσματα, από κοινά αναγνωρίσιμα μοντέλα του φαίνεσθε. Γιατί τελικά όλα στην ζωή μας κρίνονται από το φαίνεσθε. Εκεί έχουμε καταντήσει.

Η ποιότητα ζωής είναι άμεσα συνδεδεμένη με το περιβάλλον που ζούμε. Έχει μεγάλη πλάκα όταν ακούω γνωστούς και φίλους υποτίθεται «αναρχικούς», υποτίθεται «οικολόγους» και «εναλλακτικούς», με επαναστατικές ιδέες να κατηγορούν τους «καπιταλιστές» ότι μολύνουν το περιβάλλον στο οποίο ζούνε! Ενώ οι ίδιοι δεν σέβονται ούτε τον ίδιο τους τον εαυτό ζώντας μέσα στην βρώμα και τη δυσωδία. Για κάποιον περίεργο λόγο έχουν συνδέσει το «εναλλακτικό», το «αλλιώτικο», το υποτιθέμενο «μη-δήθεν» , το «ριζοσπαστικό», το «επαναστατικό» με την αλουσιά, με τα τρυπημένα ρούχα (και όχι τα επίτηδες τρυπημένα), με σπίτια που είναι πίτα στα ακάρεα, με κήπους σπιτιών ή/και καταλήψεων βρώμικους και παρατημένους.

Από την άλλη, οι «καπιταλιστές» κατηγορούν τους «αναρχικούς» ότι είναι βρωμιάρηδες, ότι δεν σέβονται τις περιουσίες των άλλων, ότι δεν ξέρουν τι θα πει δουλειά και παραγωγικότητα, ενώ οι ίδιοι μολύνουν με κάθε τρόπο τον ίδιο τον αέρα που αναπνέουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους, «σκοτώνουν» με ποικίλους τρόπους τη διαφορετικότητα, καταστρέφουν οικογένειες ανά τον κόσμο με τα όπλα, πάσης φύσεως που παράγουν για να θησαυρίζουν.

Είναι τόσο αστεία από την μία και τόσο λυπηρά αυτά που συμβαίνουν από την άλλη. Δεν βλέπουν το αυτονόητο. Δεν βλέπουν ότι η Φύση, αν και σφύζει από διαφορετικότητα, λειτουργεί σε ένα μη-σύστημα, είναι ο κατεξοχήν ορισμός του «αναρχισμού», υπάρχει σε μία υπέροχη αρμονία, τα είδη-φυτά και ζώα-ζουν σε μία ισορροπία, σεβόμενα το ένα το άλλο και πάνω απ’ όλα σε μία κατάσταση ποιοτική!

Εμείς οι ίδιοι τρέφουμε, απ’ όποια πλευρά κι αν βρισκόμαστε, το χάλι στο οποίο ζούμε. Το διαιωνίζουμε, επαναλαμβάνουμε μία ιστορία που δεν μας έχει βγάλει πουθενά μέχρι τώρα. Και για όλα φταίει η στρέβλωση που συμβαίνει στο μυαλό μας. Για όλα φταίει ο ίδιος ο άνθρωπος. Ο καθένας μας. Δεν φταίνε οι άλλοι. Εμείς φταίμε που διαιωνίζουμε αυτή την κατάσταση. Που παίζουμε, και μάλιστα πολύ ευχάριστα, αυτό το παιχνίδι. Εμείς δημιουργούμε τα «γκέτο», εμείς δημιουργούμε τους πολέμους, τους απλούς καθημερινούς (για να μην μιλήσω και για  τις μαζικές καταστροφές). Εμείς προάγουμε τη βία, που παίρνει διάφορα πρόσωπα. Και το χειρότερο…νομίζουμε ότι είμαστε και μάγκες!

Το μυστικό, που ταυτόχρονα είναι τόσο φανερό, μας μιλάει καθημερινά και μας λέει την αλήθεια του, κρύβεται στη Φύση. Ας σιωπήσουμε για λίγο όλοι, ας συσκεφτούμε με τον εαυτό μας, ας αφουγκραστούμε τη Φύση, από ένα μικρό λουλουδάκι μέχρι ένα τεράστιο δάσος, και ας αναρωτηθούμε τι ακριβώς κάνουμε, τι δίνουμε και τι παίρνουμε. Ας είμαστε για μία έστω φορά, για μία έστω στιγμή ειλικρινείς με τον εαυτό μας. Αν όλοι το κάνουμε αυτό, έστω και για ένα λεπτό, ο κόσμος μας θα αλλάξει. Αλλιώς είμαστε χαμένοι από χέρι! Γιατί η Φύση δεν έχει μάθει να υπάρχει σε τέτοιες καταστάσεις. Την τρελαίνουμε και δεν ξέρει πώς να λειτουργεί υπό καθεστώς «τρέλας». Και τότε είναι που η αυτοοργανούμενη κρισιμότητα δεν λειτουργικά φυσικά, δεν λειτουργεί με τη ροή. Αυτό είναι αυτό που λέμε ότι η Φύση μας εκδικείται. Η Φύση δεν είναι κάκια. Φτάσαμε μέχρι και κατηγορούμε τη Φύση ότι φταίει γι’ αυτό που μας συμβαίνει…ας συνέλθουμε λοιπόν! Όσο έχουμε ακόμα χρόνο! Γιατί κι αυτός, ο γραμμικός και τρισδιάστατος χρόνος… μας τελειώνει!

Η λύση; Αποδοχή της διαφορετικότητας με οδηγό τη Φύση!

Δήμητρα Ζερβάκη, ΕΜΒΑ, PMP, TTT

Photo credit: Untitled blue / Foter / CC BY

 

Advertisements