jump to navigation

Το Ταξίδι μου στη Μάθηση Απρίλιος 17, 2013

Posted by Dimitra Zervaki in Uncategorized.
Tags: ,
comments closed

mobile-learning-tech-online-edΘα σας πω μία ιστορία… Όταν ήμουν μικρή ήμουν πάρα πολύ φιλόδοξη. Η φιλοδοξία μου επικεντρωνόταν στο να είμαι πάντα πρώτη στο σχολείο, στο φροντιστήριο. Οι καλοί βαθμοί δεν μου έφταναν. Ήθελα το τέλειο, το άριστα. Και έτσι ήμουν πάντα απουσιολόγος! Όμως το παράδοξο ήταν ότι δεν μου άρεσε το διάβασμα. Το έκανα γιατί έπρεπε, γιατί ήταν ο μόνος τρόπος για να είμαι πάντα πρώτη. Τέλειωσα λοιπόν το Δημοτικό, το Γυμνάσιο, το Λύκειο και πέρασα στο Πανεπιστήμιο και με καλή σειρά (όχι όμως πρώτη!!!). Εκεί τα στάνταρτ μου μειώθηκαν. Ήθελα να είμαι καλή φοιτήτρια, να περνάω τα μαθήματά μου, να ανταποκρίνομαι στις απαιτήσεις της σχολής μου. Κι έτσι έγινε. Τελείωσα στα 5 χρόνια (η διάρκεια των σπουδών στη Γεωπονική Σχολή είναι 5 χρόνια) και μόλις ορκίστηκα είπα: «τέλος το διάβασμα! Επιτέλους! Τώρα θα δουλέψω». Εσύ ήσουν που το έλεγες;

Αρχικά δούλεψα στο πανεπιστήμιο, σε ερευνητικά προγράμματα και στη συνέχεια στο Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας και σε πολλά πολλά άλλα projects. (Μάλλον θα καταλάβατε που θέλω να καταλήξω!). Σ’ αυτές τις θέσεις λοιπόν έπρεπε συνέχεια να διαβάζω, να ενημερώνομαι, να γράφω papers, να εκπονώ και να παρακολουθώ έργα… Αισθάνθηκα ότι έπεσα σε μια παγίδα από τη μία αλλά από την άλλη έβλεπα ότι αυτό με «έτρεφε». Η φιλοδοξία είχε μετατραπεί απλά σε μία τελειομανία. Να κάνω πολύ σωστά τη δουλειά μου και αυτό φυσικά απαιτούσε μελέτη.  Το περίεργο ήταν ότι είχε αρχίσει να μου αρέσει η διαδικασία της μελέτης, του διαβάσματος. Και τότε έκατσα και έψαξα τους λόγους… Ενώ ήμουν ένα άτομο που είχε «ορκιστεί» ότι δεν θα ξαναδιαβάσει, δεν θα ξαναδώσει εξετάσεις… το διάβασμα με τραβούσε σαν «μαγνήτης».Παράλληλα άρχισα να λειτουργώ και ως εκπαιδεύτρια ενηλίκων και προσπαθούσα να βρω τρόπους να κάνω το μάθημα πιο ενδιαφέρον για τους μαθητές μου. Και τότε ανακάλυψα ότι αυτό το διάβασμα, σε επίπεδο δουλειάς, προσωπικής εξέλιξης αλλά και «προσφοράς μάθησης» ήταν πολύ διαφορετικό. Τα κίνητρα ήταν διαφορετικά, ο τρόπος που γινόταν διαφορετικός.

Και έτσι από τότε μέχρι και σήμερα, μετά από 17 χρόνια, όχι απλώς δεν έχω σταματήσει να διαβάζω αλλά έχω δώσει και δίνω εξετάσεις, κάθομαι στα θρανία (και σε πραγματικά αλλά και σε virtual) και έχω φτάσει να διαβάζω μέχρι και 10 βιβλία την εβδομάδα (εκτός από άρθρα, papers κ.ά.). Μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία του lifelong learning και των συνεχώς αυξανόμενων επαγγελματικών αλλά και προσωπικών απαιτήσεων αναγκάστηκα να ψάξω για να βρω έναν τρόπο που θα με «διευκόλυνε» στο διάβασμά μου, στη διαδικασία της μάθησης. Και αυτός ήταν η επιταχυνόμενη μάθηση. Όμως τα μοντέλα που «κυκλοφορούσαν» δεν μου «έκαναν». Οπότε κατάφερα να βρω το προσωπικό μου στυλ μάθησης και μέσα από αυτό να καταλήξουμε να δομήσουμε, σε συνεργασία με ένα καλό φίλο και συνεργάτη, το Γιώργο Κυριακίδη, ένας άνθρωπος που είναι «αφιερωμένος» στο lifelong learning, ένα μοντέλο, το οποίο μπορεί να το εφαρμόσει ο καθένας και να βρει το δρόμο του σ’ αυτό το συνεχές ταξίδι στη μάθηση που απαιτείται να ακολουθούν πλέον όλοι οι άνθρωποι ανά τον κόσμο για να καταφέρνουν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες απαιτήσεις. Πάνω απ’ όλα ζούμε στην εποχή της πληροφορίας και πρέπει να μάθουμε πώς να αλληλεπιδρούμε με τον όγκο των πληροφοριών που ερχόμαστε αντιμέτωποι καθημερινά.

Στην πορεία «ανακάλυψης» του προσωπικού μου τρόπου μάθησης το πρώτο πράγμα που έκανα είναι να βρω τις διαφορές μεταξύ του «παραδοσιακού» τρόπου μάθησης και του «νέου» τρόπου που εφάρμοζα. Σας τις παραθέτω:

Παραδοσιακός Τρόπος Μάθησης Νέος Τρόπος Μάθησης
Αυστηρός-Δύσκαμπτος Ευέλικτος
Συμπεριφορικός Ανθρωποκεντρικός
Λεκτικός Πολύ-αισθητηριακός
Νοητικός Νοητικός-Συναισθηματικός-Σωματικός
Μονοδιάστατος Πολυδιάστατος
Ανταγωνιστικός Συνεργατικός
Βασίζεται στο χρόνο Βασίζεται στο αποτέλεσμα
Βασίζεται στο εκπαιδευτικό υλικό Βασίζεται στις δραστηριότητες

 Μπείτε στον κόπο να βρείτε το προσωπικό σας μονοπάτι στη μάθηση! Πραγματικά δεν θα χάσετε! Ακόμα και εσείς που «μισείτε» το διάβασμα θα το δείτε με άλλο μάτι και η μάθηση τελικά θα σας κερδίσει!!!

 Δήμητρα  Ζερβάκη, ΕΜΒΑ, PMP, TTT

Πηγή φωτογραφίας: http://onlinelearningtips.com

Advertisements

Γιατί η επιθυμία μας να επιτύχουμε δεν είναι πάντα αρκετή Οκτώβριος 1, 2012

Posted by Dimitra Zervaki in Uncategorized.
Tags: , , ,
comments closed

Γιατί είναι καλύτερα να χρησιμοποιούμε κάποιο δείκτη (ακόμα και το δάκτυλό μας) όταν διαβάζουμε?

Έρευνες απέδειξαν ότι κατά τη διάρκεια που διαβάζουμε ένα κείμενο μιας σελίδας  χάνουμε το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε  το λιγότερο 5-7 φορές. Αυτό οδηγεί σε έλλειψη προσοχής, συγκέντρωσης και απώλεια μνήμης. Και φυσικά αυτό είναι ενοχλητικό και προκαλεί άγχος.

Πώς μπορούμε λοιπόν να αλλάξουμε τον τρόπο που μαθαίνουμε; Φτάνει μόνο να επιθυμούμε μόνο την αλλαγή ή χρειάζεται και κάτι άλλο;

Η επιθυμία είναι εύκολη. Όλοι θέλουμε το καλύτερο για τους εαυτούς μας και τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Επιθυμία είναι η λαχτάρα, ο πόθος για αντικείμενα ή ανθρώπους.

Η θέληση απαιτεί αλλαγή. Είναι η εσωτερική ορμή και τάση να πράξουμε κάτι διαφορετικό. Μπορεί να μας δραστηριοποιήσει να δράσουμε προς μία νέα κατεύθυνση, με έναν νέο διαφορετικό τρόπο.

Όταν θέλουμε να κάνουμε μία αλλαγή στη ζωή μας συνήθως ξεκινούμε από το επίπεδο της επιθυμίας. Ας πούμε ότι επιθυμούμε να μάθουμε να μαθαίνουμε πιο γρήγορα και αποτελεσματικά. Αυτό είναι το εύκολο κομμάτι της διαδικασίας. Η αλλαγή όμως είναι μία εισβολή στη ζώνη άνεσής μας. Και το αν θα πετύχουμε να αλλάξουμε μία συνήθειά μας έχει άμεση σχέση με την προθυμία μας να κάνουμε ό,τι χρειαστεί προς αυτήν την κατεύθυνση. Η επιθυμία μας θα μεταλλαχθεί σε θέληση μόνον όταν πάρουμε μία απόφαση στηριζόμενοι στην εμπιστοσύνη και σε μία τυφλή πίστη. Μια οριστική αλλαγή συμβαίνει μόνον όταν κινούμαστε περισσότερο σε συναισθηματικό παρά σε λογικό επίπεδο.

Αν λοιπόν είστε έτοιμοι και πρόθυμοι να ζείτε και να δράτε διαφορετικά ακόμα και όταν το καινούριο σας ενοχλεί θα πρέπει καταρχήν να αναρωτηθείτε πώς κάνετε συνήθως κάτι. Στην δική μας περίπτωση που έχει να κάνει με τη μάθηση συνήθως η διαδικασία που ακολουθούμε είναι: διαβάζω, μαθαίνω, απομνημονεύω. Ο νέος τρόπος είναι να κάνετε το ανάποδο!!

Έχει αποδειχθεί ότι στη διαδικασία της αλλαγής πρέπει πρώτα να νιώθετε, μετά να σκέφτεστε και τέλος να συμπεριφέρεστε. Για να αποκρυσταλλωθεί σε συνήθεια οποιαδήποτε νέα πρακτική, ο άνθρωπος πρέπει να ακολουθήσει τον κανόνα των 21 ημερών ο οποίος υποστηρίζει ότι για να επιτευχθεί αλλαγή απαιτείται καθημερινή άσκηση της νέας συνήθειας για 21 μέρες.  Είναι οι μέρες που απαιτούνται για να δημιουργηθεί μία νέα σύναψη νευρώνων στον εγκέφαλο.

Και μην ξεχνάτε!!! Η επιτυχία χτίζεται μέσα από την επίτευξη μικρών καθημερινών πράξεων που συσσωρεύονται σιγά σιγά για να οδηγήσουν σε μεγάλα επιτεύγματα, πολύ μεγαλύτερα από οτιδήποτε θα μπορούσατε να έχετε ποτέ σχεδιάσει.

Η υπεροχή γεννιέται από το γάμο της αφοσίωσης με το χρόνο και απαιτεί προσπάθεια και υπομονή!!!

Επιταχυνόμενη … μάθηση: ένα μάθημα που παρέλειψε να μας διδάξει το σχολείο Φεβρουαρίου 20, 2011

Posted by georgekiriakidis in Uncategorized.
Tags: , , , , , ,
comments closed
Αριστοτέλης

Αριστοτέλης

Ο πάντα επίκαιρος φιλόσοφος Αριστοτέλης είπε “ο άνθρωπος ορέγεται του οιδέναι”. Μια ορμέφυτη ανάγκη τον παρακινεί στη μάθηση κάθε στιγμή, για κάθε τι, από οποιονδήποτε και οπουδήποτε. Μάλιστα, το μέγεθος αυτής της “όρεξης” προσδιορίζει και την πλαστικότητα του κάθε ανθρώπου. Ποια είναι η προδιάθεση μας για μάθηση;

Η μάθηση είναι αλλαγή της συμπεριφοράς, λένε οι επιστήμονες της εκπαίδευσης και της ψυχολογίας. Όλοι ως μαθητές ακούσαμε την προτροπή των γονιών μας για μελέτη και διάβασμα. Ποιος όμως γονέας είναι σε θέση να απαντήσει στο απλό ερώτημα του παιδιού: “Μπορείς να μου δείξεις τον τρόπο;” Ποιος είναι ο σωστός τρόπος μελέτης, ανάγνωσης, απομνημόνευσης και ανάκλησης πληροφοριών; Πολύς χρόνος χαμένος αν δεν γνωρίζουμε τον τρόπο!!!

Η μέθοδΔρομέαςος της επιταχυνόμενης μάθησης έρχεται να μας δώσει απαντήσεις. Απλές, κατανοητές και άμεσα εφαρμόσιμες τεχνικές μπορούν να βοηθήσουν στην κατεύθυνση μιας μεταγνωστικής συνειδητότητας “μαθαίνω πώς να μαθαίνω”.

Η μάθηση είναι μια δυναμική διαδικασία άκρως προσωπική. Ασφαλώς διαφέρει στις λεπτομέρειες ο τρόπος και οι τεχνικές που πρέπει να ακολουθήσει κάποιος ώστε να μεγιστοποιήσει τα μαθησιακά του αποτελέσματα. Με άλλο τρόπο θα απολαύσουμε ένα μυθιστόρημα, διαφορετικά θα αφομοιώσουμε τεχνικούς όρους από ένα εγχειρίδιο, αλλιώς θα εντρυφήσουμε σε μια τεχνική μελέτη στη δουλειά μας και με άλλες τεχνικές θα απομνημονεύσουμε ότι χρειάζεται για μία εξέταση ή πιστοποίηση.

Ποιο είναι το μαθησιακό μας στυλ; Τι είναι οι πολλαπλές νοημοσύνες και πως μπορούν να μας βοηθήσουν στη μελέτη; Πως λειτουργεί το μυαλό και σε ποια κατάσταση πρέπει να βρίσκεται προκειμένου να πετύχουμε τα μέγιστα μαθησιακά αποτελέσματα; Αυτά είναι μερικά μόνο ερωτήματα για όποιον μελετά ή απλά διαβάζει.

Παρακάτω περιγράφεται περιληπτικά και με απλά βήματα μία γενική μεθοδολογία ως πρώτη επαφή με την ανάπτυξη του προσωπικού τρόπου μελέτης και μάθησης. Πέντε απλά στάδια που μας φέρνουν ποιο κοντά στη γνώση και την κατανόηση:

MethodΕικόνα 1: μεθοδολογία επιταχυνόμενης μάθησης

1.      Προετοιμασία. Πριν την έναρξη της μελέτης πρέπει να προετοιμάσουμε το εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον της μελέτης. Επιγραμματικά μερικά από τα σημεία που συνιστούν ένα κατάλληλο περιβάλλον μελέτης είναι:

  • Ο εργονομικός χώρος μελέτης (γραφείο, κάθισμα κά)
  • Ο σωστός φωτισμός
  • Η αποφυγή εξωτερικών θορύβων
  • Η απαλή ενεργητική κλασική μουσική (Μέθοδος LOZANOV)
  • Η διακριτική διακόσμηση του χώρου με φυτά. Μάλιστα κάποια φυτά ενεργοποιούν την λειτουργία του εγκεφάλου για αυξημένα μαθησιακά αποτελέσματα.
  • Τα αρωματικά έλαια που επίσης βοηθούν στην ενεργοποίηση του μυαλού.
  • Η προθέρμανση και το “ξύπνημα” με απλές ασκήσεις του μυαλού
  • Η καλή φυσική κατάσταση
  • Η γνώση του τρόπου που λειτουργεί η μνήμη
  • Η παρακίνηση για μάθηση με ιδιαίτερες τεχνικές. Μαθαίνουμε καλύτερα όταν μας ευχαριστεί η μελέτη και όχι όταν νοιώθουμε καταπίεση και υποχρέωση.

2.      Η πρώτη ματιά. Το στάδιο αυτό περιλαμβάνει μία σειρά από τεχνικές που βοηθούν στην απόκτηση μιας γενικής εικόνας όλης της ύλης που έχουμε να μελετήσουμε. Η σχεδίαση ενός απλού προγράμματος και η σωστή ιεράρχηση των επιμέρους θεμάτων είναι στους στόχους αυτού του βήματος. Τεχνικές εννοιολογικής χαρτογράφησης (νοητικοί χάρτες), φωτοανάγνωση και άλλες βοηθούν στη χάραξη του σωστού δρόμου. Όλα αυτά θεωρούνται ουσιαστικά εργαλεία μόνο αν τυποποιηθούν και αποκτήσουμε μία άνεση στη χρήση τους.

3.      Ταχυανάγνωση. Πολύ σημαντικό στάδιο αφού με τις κατάλληλες, ανάλογα με το σκοπό της μελέτης, τεχνικές σάρωσης της ύλης αρχίζει η μάθηση. Η βοήθεια της περιφερειακής όρασης εδώ είναι καθοριστική και όμως συνήθως μένει ανεκμετάλλευτη.

4.      Αφομοίωση. Εδώ γίνεται η ενεργοποίηση σε τμήματα της ύλης που χρήζουν μεγαλύτερης προσοχής. Η ζεύξη των εννοιών και η χρήση εννοιολογικών χαρτών ενισχύει την ικανότητα αφομοίωσης. Η ανάπτυξη κριτικής και δημιουργικής ικανότητας επίσης.

5.      Παραμονή. Οι τεχνικές απομνημόνευσης όπως η ακροστοιχίδα, η ρίμα, η τεχνική των αναλογικών αριθμών, του “Ρωμαϊκού δωματίου” και άλλες σε συνδυασμό με τη σωστή επανάληψη (σε χρόνο και με τρόπο) εξασφαλίζουν τα μέγιστα αποτελέσματα της μελέτης.

Όλα τα παραπάνω αναφέρθηκαν πολύ σύντομα. Δεν αποτελούν ένα σύνολο τεχνικών αλλά ένα σύστημα. Ένα σύστημα που πρέπει να σχεδιάζεται με προσοχή, σαν ένα καλοκουρδισμένο ρολόι, μοναδικό για τον καθένα ώστε να προσφέρει τις υπηρεσίες του.

Πολλοί άνθρωποι δυστυχώς ένοιωσαν και νοιώθουν μια απέχθεια στη μάθηση. Ο λόγος στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι κάποιες μαθησιακές δυσκολίες (όπως βιαζόμαστε να διαγνώσουμε) αλλά η ανικανότητα να βρούμε τον δικό μας μοναδικό τρόπο μάθησης.

Εμπρός λοιπόν!!!

Ο μαγευτικός κόσμος της μάθησης ανήκει σε όλους!!!

Ας βοηθήσουμε να αποκαλυφθεί!!!

Τα σεμινάρια μας “μαθαίνω πως να μαθαίνω” συνεχίζονται με επιτυχία !!!

Επιταχυνόμενη Μάθηση – Μια σύγχρονη αναγκαιότητα Ιανουαρίου 3, 2011

Posted by georgekiriakidis in Uncategorized.
Tags: , , ,
comments closed

Μία ινδική παραβολή στην οποία έχουν στηριχθεί ζωές πετυχημένων ανθρώπων λέει:

«Ένας άνδρας θέλει να διασχίσει μία έκταση, αλλά αυτή η έκταση είναι γεμάτη με αγκάθια. Έχει δύο επιλογές-η πρώτη είναι να καθαρίσει το δρόμο του, να τιθασεύσει τη φύση ώστε να διευκολυνθεί. Η άλλη επιλογή είναι να φτιάξει σανδάλια. Η δεύτερη επιλογή ενέχει την έννοια της εξεύρεσης  «εσωτερικής» λύσης.

Έτσι είναι και η διαδικασία της μάθησης. Δεν μπορεί κανείς να επιτύχει στο μακρύ αυτό δρόμο όταν στηρίζεται σε μία θεώρηση «ενδοτικότητας» σε ό,τι συμβαίνει στον κόσμο  και σε μία πίστη ότι υπάρχουν «ακατανίκητες» δυνάμεις. Μόνο  με την ανάπτυξη της εσωτερικής μας «εξυπνάδας»-νοημοσύνης και την καλλιέργεια της «προσαρμοστικότητας» μπορεί κανείς να περπατήσει στα μονοπάτια της μάθησης με μεγάλες πιθανότητες να εξελιχθεί και να πλησιάσει το όραμά του.

Η σημερινή κοινωνία είναι μία κοινωνία αποπροσανατολισμού από τον πραγματικό στόχο. Ο Άνθρωπος βομβαρδίζεται αδιάκοπα από πληροφορίες που πολλές από αυτές έχουν την ικανότητα να τον μετατρέπουν σε «θύμα», σε ένα ον το οποίο διψάει για κάτι καινούριο με απώτερο στόχο την ευτυχία. Όταν όμως τελικά δεν συμβαίνει κάτι συναρπαστικό ο Άνθρωπος βαριέται. Σε αυτούς τους σύγχρονους ρυθμούς ζωής ο καθένας ουσιαστικά ζει σε δύο διαστάσεις , σε αυτό που του παρέχουν «έτοιμο», χωρίς να έχει επίγνωση της τρίτης διάστασης, της «γνώσης» που βρίσκεται εκεί για να την εξερευνήσει.  Και αν αυτή την κοινωνική πραγματικότητα την μεταφέρουμε στο επίπεδο της διαδικασίας της μάθησης, αν η μάθηση κινείται δισδιάστατα τότε είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

Από την άλλη μεριά υπάρχει ένας τεράστιος όγκος πληροφοριών ο οποίος αυξάνεται ταχύτατα.  Η σωστή διαχείριση αυτών των πληροφοριών με ταυτόχρονη χρήση της τεχνολογίας με στόχο την προσωπική ανάπτυξη και καλλιέργεια των ικανοτήτων ενός ανθρώπου καθώς και  την αλλαγή σκέψης-νοοτροπίας για να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του 21ου αιώνα υπαγορεύει αλλαγή στην προσέγγιση της μαθησιακής διαδικασίας.

Έχοντας σαν αρχή ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο στην καινοτομία και στην εξέλιξη είναι να σκέφτεται κανείς και να πράττει χρησιμοποιώντας την πεπατημένη, τον παλιό τρόπο μάθησης πρέπει να βρεθεί  ένας νέος που να ελαχιστοποιεί τη διάρκεια του κύκλου εμπειρία-ανάδραση-μάθηση και να μετατρέπει τους «αρχάριους» μαθητευόμενους σε «μαέστρους» της γνώσης. Για να επιτευχθεί αυτό είναι αναγκαίο ο κάθε άνθρωπος να μπορεί να κάνει συνδέσεις μεταξύ των ποικίλων επιδιώξεών του και της καθημερινής απόλαυσης που πρέπει να του προσφέρει η μάθηση. Πρέπει να παραμένει σταθερά στο δικό του, προσωπικό δρόμο μάθησης και να μην αισθάνεται εξαναγκασμένος να ακολουθεί αυτό που του επιβάλλουν οι άλλοι ως το δρόμο της επιτυχίας. Πολλοί άνθρωποι πέτυχαν στη ζωή τους γιατί ακολούθησαν στη διαδικασία της μάθησης την άμεση έκφραση της προσωπικότητάς τους, δεν φοβήθηκαν να «βουτήξουν» στο χάος της γνώσης και να ανακαλύψουν την κρυφή αρμονία του. Δεν φοβήθηκαν να «επιβάλλουν» το δικό τους ρυθμό και τόνο στη μάχη με τη μάθηση. Προσπάθησαν και «ξεκλείδωσαν» τους ψυχολογικούς τους φραγμούς, αφέθηκαν σε δημιουργικά άλματα, ρίσκαραν και αφέθηκαν να οδηγηθούν σε αυτό το ταξίδι της μάθησης ακολουθώντας τη ροή. Καλλιέργησαν τις εσωτερικές τους δυνάμεις και δυνατότητες και έμειναν ανεπηρέαστοι από μικρά ή μεγάλα μη αναμενόμενα γεγονότα που ήρθαν για να «προσπαθήσουν» να τους αποσπάσουν από το στόχο τους που ήταν η κατάκτηση της γνώσης, η μάθηση.  Αυτοί οι άνθρωποι ήταν σαν ένα ηλίανθο μέσα σε ένα λιβάδι που αφήνεται με προσοχή στον άνεμο και στη βροχή, κινείται στους ρυθμούς τους αλλά ποτέ δεν νικιέται. Οι προκλήσεις είναι εκεί για να τις ακολουθεί κανείς και όχι να τις αποφεύγει. Ο συνειδητά επικεντρωμένος στη μάθηση άνθρωπος είναι αυτός που αναζητά την αλήθεια, την γνώση σε ισορροπία με την ιδιοσυγκρασία του.

Η θεωρεία-μέθοδος της «επιταχυνόμενης μάθησης» έρχεται να δώσει απαντήσεις σχετικά με τον νέο τρόπο μάθησης που θα πρέπει να ακολουθεί ο άνθρωπος προκειμένου να προλάβει τις εξελίξεις στη σύγχρονη κοινωνία. Η μέθοδος αυτή βασίζεται στην παραδοχή ότι ο κάθε άνθρωπος  είναι ικανός να πετύχει πολύ περισσότερα από αυτά που πιστεύει ότι μπορεί. Οδηγεί σε μία συνεχώς αυξανόμενη απόκτηση γνώσης με ταυτόχρονη κατανόηση δηλαδή οδηγεί στην αφομοίωση της γνώσης. Τα αποτελέσματα είναι άμεσα και μετρήσιμα και η διαδικασία της μάθησης γίνεται ευχάριστη, προσφέροντας ικανοποίηση και κατά συνέπεια κίνητρο.

Σημαντικό στοιχείο της επιτυχίας αυτού του συστήματος εκμάθησης είναι η χρήση και των δύο ημισφαιρίων του εγκεφάλου και η δημιουργία ισχυρών συνάψεων με στόχο την «αποθήκευση» της γνώσης τόσο στο συνειδητό όσο και στο υποσυνείδητο και κατά συνέπεια στην μακροπρόθεσμη μνήμη. Έρευνες που πραγματοποιήθηκαν από τον καθηγητή ψυχολογίας Don Schuster του πανεπιστημίου της Iowa έδειξαν ότι με τη χρήση αυτής της μεθόδου υπήρξε τουλάχιστον 300% βελτίωση στην ταχύτητα και αποτελεσματικότητα της μάθησης. Το περιοδικό «Psychology” ονομάζει την Επιταχυνόμενη Μάθηση «Το κλειδί για τον 21ο αιώνα» και ο εκπαιδευτικός ψυχολόγος Jean Houston δηλώνει ότι πλέον αρχίζει η ανθρωπότητα να αναγνωρίζει και να ανακαλύπτει τις ουσιαστικές απεριόριστες δυνατότητες του ανθρώπινου νου-εγκεφάλου.

Όλη η διαδικασία της επιταχυνόμενης μάθησης απαιτεί την ύπαρξη ενός «χαλαρού» εσωτερικού και εξωτερικού περιβάλλοντος. Στόχος είναι ο «μαθητευόμενος» να βρίσκεται σε μία κατάστασης χαλαρής εγρήγορσης με χρήση «μέσων» όπως η μουσική, ο διαλογισμός κ.ά. που ταιριάζουν στην προσωπικότητά του. Δίνει τη δυνατότητα χρήσης «εργαλείων» όπως η φωτοανάγνωση, το γρήγορο διάβασμα, οι νοητικοί χάρτες κ.ά. με τα οποία βελτιώνεται ταυτόχρονα η κατανόηση και η ταχύτητα εκμάθησης. Επιπλέον δίνει «λύσεις» στο πώς πρέπει κάποιος να μαθαίνει ανάλογα με τον στόχο που θέτει και τον λόγο για τον οποίο μαθαίνει και καθιστά ικανό τον «μαθητευόμενο» να κάνει άμεση και αποτελεσματική εφαρμογή αυτών που έμαθε σε διάφορα πεδία όπως αυτό της παρουσίασης μιας εργασίας, των εξετάσεων, της διδασκαλίας κ.ά. χωρίς όμως να παραβιάζεται ο χαρακτήρας και η ατομικότητά του.

Όταν ο κάθε άνθρωπος ξεπερνά το στάδιο της επάρκειας-κατάρτισης και προχωρά στο επίπεδο που η μάθηση μετασχηματίζεται σε έκφραση της ίδιας του της υπόστασης τότε και μόνον τότε θεωρείται ότι πέτυχε η διαδικασία της μάθησης. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη μέθοδο της «επιταχυνόμενης μάθησης».

Από τη Ζερβάκη Δήμητρα, ΕΜΒΑ, PMP